Kerstboom en gezelligheid

Ja de kerstboom staat,samen met Jr vandaag een kerstboom gehaald en opgetuigd,Sr heeft de boom mee in de emmer gezet en de rest was weer aan ons.
Jr deed het erg leuk met het halen en de spulletjes van de zolder halen samen het ging heel goed,en dat is fijn hij helpt echt goed mee.
Hij heeft hem ook echt mee uit mogen zoeken en dat vindt hij echt fijn dan zie je echt dat hij groter wordt,zelf de zolder op en mee sjouwen het ging goed,en niet veel klagen over de prikkende naalden want dat had ik van te voren gezegd,we hebben ook een kunstboom op zolder dus hij kon kiezen.
Nee een echte is toch bijzonderder en ruikt etc...en op het laatst zei hij nog: Mam ik heb geen een spinnetje gezien,ik dacht oja dat was vorig jaar nog een probleem dat hij spinnetjes/beestjes tegen kon komen.
Nou het is dus goed gegaan ik kreeg nog de opdracht de kerstbeelden in de stal te zetten,want ik bemoeide me teveel met de rest van de boom,mooie afleidingsmanoeuvre van hem.
Mooi goud,met chocoladekleur en parelwit,warme kleuren daar houden wij wel van.
Eigenlijk zou de boom in de tuinkamer zijn gekomen maar die is nog niet helemaal klaar dus dat ging dit jaar niet door,zo kan onze zoon ook nog wennen aan het idee dat dat volgend jaar wel zo is,alhoewel ik toch wel blij ben nu dat hij binnen gezellig in de huiskamer staat.....het heeft wel weer iets die mooie lampjes die schitteren in die glinsterende ballen,...fijne dagen allemaal de rest van December....

YES hij fietst in het verkeer...

O wat ben ik blij,onze zoon fietst naar school sinds deze week is het ijs gebroken en gaat hij op de fiets naar school,wel samen maar het gaat goed in het verkeer.
Dit omdat hij vorige week ineens met de fiets naar school moest komen omdat ze weg gingen naar een andere school op de fiets,en hij er niet omheen kon het moest gewoon.
Ik had er een hard hoofd in,maar ik heb hem goed uitgelegd waar hij op moest letten en we hadden ook wel veel geoefend maar hij was er nog niet echt helemaal aan toe.
Nu nadat het moest is het ijs gebroken en heeft hij ook de smaak te pakken,hij wil dus echt niet meer achterop en dat is ook niet zo gek...op die leeftijd hij is nu ruim 10 wordt in Maart volgend jaar 11 jaar...maarja het gaat bij hem allemaal iets minder snel als bij een ander...dat is eenmaal met zoiets..
Zelf is hij ook heel blij hiermee en hoeft zich nu ook niet meer te schamen want dat begon hij zich wel te doen de laatste tijd..
Dus ik ben wel blij,alleen al duurt het dan langer als bij een ander kind het komt wel goed,ook voor senior is dit een hele overwinning,waar ik ook net zo goed trots op ben...hij is er ook doorheen...kan het ook gerust loslaten...hij ziet dat HIJ het kan en nu is het goed zo.
Weer een stapje verder naar de volwassenheid en weer een stukje meer eigen verantwoording dus daar groeit hij ook van dit is goed voor jr zijn zelfvertrouwen.

Emdr het werkt...

Vorige week heeft asperger senior zijn eerste keer echt EMDR gehad,dit na een vijftal vooraf gaande gesprekken bij de psychiater waaruit duidelijk is geworden waarop er ge-EMDRd zou gaan worden,dit zijn nogal wat dingen dus het is voorlopig nog niet klaar.
De eerste sessie zal ik het maar noemen is met resultaat,er is veel naar boven gekomen veel onverwerkt en weggestopt verdriet en schuldgevoelens.
Het is erg goed voor hem dat dit eruit komt,want dit kan wel de depressies veroorzaken,en ook is duidelijk nu dat dit ook de positieve ervaringen blokkeert als je het niet verwerkt hebt.
Dus er ook geen goede herinneringen meer zijn en dat is erg negatief om zo'n beeld te hebben van je verleden.
Er zijn ook wel goede dingen geweest alleen die zijn door trauma's en dus veel onverwerkt verdriet meegesleurd in de weggestopte niet verwerkte emoties.
Het is erg zwaar dat merk ik wel en kost dus bakken vol met energie,ook geeft hij aan dat hij sommige dingen nu nog niet aan kan en dus later daarmee bezig wil.
Ik heb hem ook gezegd dat hij dit heel rustig aan moet doen omdat het anders teveel wordt dus averechts werkt.
Er wordt tijdens zo'n behandeling veel gevraagd en emoties die naar boven komen daar wordt op in gegaan,de behandelaar kiest de juiste emotie waar deze op verder blijft gaan,door bewegingen te maken en de hersenen af te leiden wordt de informatie opnieuw naar boven gehaald en op een andere manier teruggeplaats ook met positieve beelden erbij.
Zo wordt je eigenlijk als het ware gereset,en kan je er wel iets mee dit betekend wel dat de verwerking eigenlijk nu pas begint en er een soort korte rouw in werking treed.
Zo is onze ervaring tot nu,hopelijk blijft het de volgende keren ook goed gaan want je moet er zelf ook echt achter staan en intensief aan mee werken plus je moet er zelf voor openstaan om je eraan toe te geven.
Voor mijn vriend is dit echt een goede ervaring en hij heeft nu ook echt resultaat kunnen voelen,dus wij zijn er positief over.
En alles wat het doet is meegenomen voor de toekomst.
Met dank natuurlijk aan de zeer goed invoelende psychiater.

valkenburg en grottendrama

Vorige week zijn we een dagje naar Valkenburg geweest,op zich was het een leuk dagje maar de nodige problemen diende zich wel aan.
Zoals de omgeving die onbekend was voor onze junior,het parkeren wat altijd stress geeft bij de senior,en dan bij mij nog het oplossen van de parkeermeterstress,dwz
de munten van een en twee uren vlogen weer net zo hard uit het apparaat als dat ze erin gingen.
Maar al het kleingeld bij elkaar geschraapt en toch kunnen parkeren voor twee uur,
te kort maar ging niet anders.
Eerst zijn we ons gaan oriënteren waar we naar toe zouden kunnen gaan,de ruïne,de grotten,of de winkels.
Langs de ruïne afgelopen maar dit vond junior niet echt interessant,dus door naar het centrum wat winkels gekeken met allemaal souvenirs die je echt niet mee naar huis wilde nemen,door naar de grotten,eerst langs de fluweelgrotten waar we een paar jaar eerder al waren geweest met de kerstmarkt,zag er voor junior nu heel anders uit en wilde er niet naar binnen,door naar de gemeentegrotten waar na een half uur een treintje zou vertrekken en we mee konden gaan,maar junior zag dit niet zitten....
donker,grottekeningen en wist niet wat er komen zou.
Na veel praten en uitleg wilde hij nog niet "hij vond het saai"maar was gewoon angstig voor wat er komen zou...
Later ben ik uitleg gaan vragen samen met hem aan het loket,we kregen een folder met foto's en wat uitleg hierover.'
Het was dus donker en er zitten wel lampjes in het treintje maar dit was voor hem niet voldoende en toch nog onvoorspelbaar.
Het zou een ritje van een half uurtje zijn maar we zijn dus niet gegaan.....
jammer maar helaas de angst kon hij niet overwinnen.
Doorgelopen naar de aquariumgrotten ook daar zijn wij niet naar binnengegaan...
weer te open en onduidelijk en donker.
De parkeertijd liep ook bijna af en we zijn snel een hapje en een drankje gaan nemen en naar de auto terug gegaan.
Daar hebben we besloten om door te rijden naar het drielandenpunt....ja dit moest het zijn....maar ook dit was het niet helemaal voor junior,ineens in een ander land met één stap over de grens....nee dit voelde niet goed.
Friet van Boudewijn nee die luste hij niet ....en vond de sfeer niet erg prettig bij het drielandenpunt,ook voor een wandeling was hij niet in...en wilde gewoon weer naar de auto terug.
Wij hebben toch een frietje gegeten samen( met zijn tweetjes) en toen zijn we rustig aan teruggelopen naar de auto.
Al bij al geen succes ....doorgereden naar Nederweert en daar naar Mac die is bekend
dus is duidelijk,gezellig met zijn drietjes in de auto achterin gaan zitten en gezellig wat gegeten,dit was eigenlijk nog het leukste van alles.
Dus de volgende keer gaan wij met zijn tweeën naar Valkenburg en blijft hij in zijn vertrouwde omgeving bij opa en oma.

Maar we zijn er uit geweest en daar ging het uiteindelijk om dus al bij al was het toch oke....ja zo gaat het... oja en s'avonds nog de sint gekeken die hij dus wel durfde te kijken tja...

Niets loopt eigenlijk op rolletjes...

Het loopt niet op rolletjes en dat zal het ook nooit echt gaan doen,denk ik vaak.
Af en toe lijkt het wel zo,maar schijn bedriegt en is het toch weer niet.
Het autisme blijft aanwezig,de depressie van mijn partner blijft steeds aanwezig,gaat niet over...
Mijn "oude Burn out" blijft op de achtergrond doorsluimeren,nee het is niet echt
goed zoals het moet.
En toch doen we alledrie ons uiterste best in alle opzichten,en blijven we positief vooruitkijken naar iets wat misschien ooit beter gaat worden.
Het beste er van maken noem ik het maar,gelukkig ben ik heel positief ingesteld maar ik merk dat zelfs ik,het vaak ook zwaar/moeilijk heb met verschillende
dingen rondom ons zoontje zijn Asperger(moeilijkheden) en rondom de steeds maar voortdurende depressie van mijn allerbeste maatje/man.
En dan de artrose in mijn partner zijn rug gaat je ook niet in de koude kleren zitten om iemand dagelijks te zien worstelen met pijn en onmacht,omdat je niet even een klusje kan klaren wat je geestelijk wel een keer zou willen doen.

We hebben vorige week besloten om een tuinkamer te laten maken,dat zal ons een heel veel goeds brengen alle drie,het wordt een ruimte aan het huis met een glazen wand(schuifwand) en met een heerlijke relaxhoek zo ingericht dat wij het alledrie er erg naar ons zin zullen hebben en echt kunnen proberen te ontspannen.
En waar we ons ook apart eens fijn terug kunnen trekken,of als er kinderen komen spelen dat die daar dan ook apart met ons zoontje kunnen zijn zodat ze ook privacy kunnen hebben en wij ook.
Of als ik een vriendin op de koffie heb daar eens lekker apart kan gaan zitten bijkletsen.
Nee wij zien er erg naar uit over vijf weken wordt het gemaakt en dan kunnen we het gezellig in gaan richten zoals wij het fijn vinden,dus weer iets positiefs in zicht.
Gelukkig!

Kies eruit en minder verstand...

Gisteren is er een melkkies verwijdert althans wat er nog van over was is weggehaald,wel met verdoving en zeer onverwachts ..
En dan net nu hij voor het eerst mee gaat naar een nieuwe tandarts,de tandarts van mijn wederhelft heeft hij nu.
We zijn over mijn tandarts niet meer tevreden en hij kon al over naar mijn vriend zijn tandarts dus hebben we dat maar meteen gedaan.
Hij had bij mijn tandarts een heel klein gaatje in zijn kies wat hij geboord en gevuld heeft maar steeds brak er weer een stukje af totdat er een halve kies nu over bleef.
Die is er nu dus helemaal uit,onze zoon kreeg het wel even benauwd toen hij hoorde dat hij deze eruit ging halen,het werd goed verdoofd dus hij heeft er niet veel van gevoeld dat niet,maar het onverwachte was het ergst...alhoewel hij het van te voren had geweten er ook niet rustig onder was geweest...dus wat is erger.
Na afloop kreeg hij een afdruk van zijn hele gebit mee dus ook alles was te zien wat er nog door moet komen,en dat waren er nog al wat..
Maar onder geen verstandskiezen,dus iets minder verstand zeiden wij meteen,de tandarts ging dit meteen ontkrachten en zei tegen onze zoon dat dat er niet mee te maken had,en dat er een jonge in zijn praktijk kwam die ook Asperger heeft en op de Universiteit zit.
Onze zoon vond achteraf de tandarts nog steeds heel aardig en had geen spijt van de overstap naar hem,omdat hij heel goed begrijpt dat deze kies er ook echt moest.
En de verdoving vond hij ook wel interessant om dat eens meegemaakt te hebben en dan natuurlijk al die aandacht ervoor.
Bij ons ging dat wel anders vroeger dan zeiden ze gewoon het doet wel pijn maar het is zo over en dan onderging je het gewoon.
En nu wordt het heel rustig uitgelegd de plek voor de verdoving wordt al verdoofd met verdovingscreme dus je voelt niet eens het dunne naaldje van de verdovingsspuit.
Het is gelukkig een goede ervaring voor hem geworden al leek het even heel anders uit te gaan pakken.
Mijn vriend was zo klaar daarbij was alles ok en konden we weer naar huis..

Van alles en nog wat...

Even tijd voor een blogje,er is veel beweging hier in huis door o.a.

-de school is weer begonnen
-Ik ben weer aan het sporten(spinning en zumba)
-mijn wederhelft heeft EMDR en heeft veel ziekenhuisbezoeken gehad,
-tandartscontroles komen er van de week weer aan
-de thuisbegeleiding is weer geweest
-mijn werk is weer in zijn ritme
-twee keer voor medicatie voor sr en jr naar ggz geweest
-de plaats(tuin)achter is drastisch aangepakt en een heel stuk onderhoudsvriendelijk geworden
-een nieuw vloerkleed gekocht
-andere tv beneden en boven een andere op onze slaapkamer(verplaatsen en aanpassen)
-ouderavond uitleg over groep7 is komende week
-scouting is weer begonnen vandaag(niet dat hij er echt blij mee was...)
-drie keer gaan fietsen(oefenen in het verkeer) met asperger jr
-verjaardag van mijn vader en die van mijn moeder komt er aan

Dat was het wel zo ongeveer,dus van alles gedaan en nog te doen,we moeten het heel erg verdelen anders is het voor beide teveel=VALKUIL ...maar we gaan er best goed mee om dus wat dat betreft ben ik tevreden.
Vorige week ziek geweest dus ben mijn eigen wel tegengekomen maar dat kwam vooral omdat ik teveel moest werken,extra diensten en dat trekken wij hier dus niet...
Besproken met mijn leidinggevende en die heeft hier gelukkig veel begrip voor en
neemt dit mee voor de volgende vakantieperiodes,
leuk misschien om nog even te laten weten kreeg een cadeaubon van mijn werk als bedankje voor het werken tijdens de zomerperiode dus daar ga ik nog iets leuks voor halen.
dit tot zover even....